Pauline Mombaerts: “Het voelt niet als werken, maar als een manier van leven”

Vrouw in de agrarische sector
Ontmoet Pauline Mombaerts
Functie: Melkveehoudster en melkverwerker
Drijfveer: Samen oplossingen zoeken en blijven vooruitgaan
Waar ze energie van krijgt: Rust op stal aan het einde van de dag
Mythe die ze wil ontkrachten: Dat vrouwen niet sterk genoeg zijn voor de landbouw
Tip voor jonge vrouwen: Wees jezelf, stel vragen en durf je mening te geven.
Pauline is klant bij Agri Limburg, DeLaval dealer in Hamont-Achel.
In deze reeks zetten we vrouwen uit de agrarische sector in de spotlight. Dit keer maken we kennis met Pauline Mombaerts uit Vreren. Samen met haar man Emmanuel Ennot runt ze een melkveebedrijf met 60 melkkoeien en een DeLaval V310 melkrobot. Daarnaast verwerken ze een deel van hun melk tot yoghurt, ijskoffie, chocomelk en vers ijs, en verkopen ze hun producten via melkautomaten. Samen hebben ze drie kinderen: Fien, Guus en Fons.
Van fruitbomen naar melkkoeien
Pauline Mombaerts groeide op in Sint-Truiden, midden in de Limburgse fruitstreek. Haar vader was fruitteler en thuis draaide veel om appelen en peren. "Heel mijn jeugd speelde zich af tussen de fruitbomen," vertelt ze. Tijdens drukke periodes hielp ze ook mee met de pluk.
Toch zag haar toekomst er destijds heel anders uit. Hoewel haar broer naar landbouwschool Pibo in Tongeren ging en zij daardoor af en toe in aanraking kwam met de landbouwsector, koos Pauline zelf voor een opleiding in de zorg. Ze studeerde bijzondere jeugdzorg en gehandicaptenzorg aan het VTI in Hasselt en ging daarna aan de slag in de sector.
Dat ze ooit op een melkveebedrijf terecht zou komen, had ze zelf nooit verwacht. "Ik dacht vroeger altijd dat ik nooit met een boer zou trouwen," vertelt ze lachend. Tot ze tijdens een avondje uit in de MacQueen kennismaakte met melkveehouder Emmanuel. Vanaf dat moment liep het verhaal toch anders dan gepland.

Een onverwachte stap het bedrijf in
De eerste jaren werkte Pauline nog buiten het bedrijf. Pas tijdens haar eerste zwangerschap veranderde dat. Om veiligheidsredenen moest ze tijdelijk stoppen met haar werk in de gehandicaptenzorg en bleef ze thuis op de boerderij. Daardoor kreeg ze meer tijd om mee te helpen en raakte ze steeds meer betrokken bij het dagelijkse werk tussen de koeien.
Na de geboorte van hun derde kindje en met schoonouders die langzaam richting pensioen gingen, werd de keuze steeds logischer. In 2022 behaalde Pauline haar AB-cursus en stapte ze officieel mee in het familiebedrijf.
Wat haar het meest verraste toen ze begon? De complexiteit van het vak.
"Veel mensen denken dat melkveehouderij vooral draait om koeien melken, maar er komt zoveel meer bij kijken. Alles hangt met elkaar samen en moet goed op elkaar afgestemd zijn. Dat maakt het uitdagend, maar ook heel interessant."
Van melk tot ijs: een eigen verhaal naast het melkveebedrijf
Tijdens haar zwangerschap ontstond nog een tweede verhaal. Omdat ze thuis was, begon Pauline te experimenteren met melkverwerking. Ze maakte yoghurt en andere desserts en ontdekte hoeveel mogelijkheden er waren om meer uit de eigen melk te halen.
Dat bleek goed aan te slaan. Op het bedrijf kwamen al jarenlang klanten rechtstreeks melk halen aan de koeltank. Er was dus al een vaste klantenkring en duidelijk potentieel. Wat begon met één melkautomaat groeide stap voor stap uit tot twee melkautomaten en verschillende automaten met yoghurt, vers ijs en streekproducten. Vandaag verkopen ze dagelijks tussen de 300 en 400 liter melk rechtstreeks aan consumenten.
Zo combineren Pauline en Emmanuel het melkveebedrijf met directe verkoop en brengen ze consumenten dichter bij de oorsprong van hun voedsel.

Geen dag hetzelfde
Een typische werkdag van Pauline laat zich moeilijk voorspellen. Eerst zorgt ze ervoor dat de drie kinderen op tijd op school raken. Daarna begint haar werkdag op de boerderij.
"Soms help ik in de stal met koeien ophalen voor de robot, een koe overjagen of dieren scannen. Op andere dagen begin ik meteen met de melkverwerking. Geen enkele dag is hetzelfde, en dat maakt het net zo leuk."
Haar favoriete moment van de dag komt pas wanneer alles stilaan tot rust komt.
"De laatste ronde door de stal 's avonds. Als alle taakjes zijn afgevinkt en de rust terugkeert. Dan kijk je rond en heb je echt het gevoel dat het goed geweest is."

Problemen zijn er om op te lossen
Het leven op een melkveebedrijf is niet altijd eenvoudig. Toch blijft Pauline opvallend nuchter wanneer het tegenzit.
Wat haar motiveert op uitdagende dagen is een les die ze ook aan haar kinderen probeert mee te geven: "Problemen zijn er om op te lossen."
Die instelling helpt haar om vooruit te blijven kijken. Bovendien staat ze er nooit alleen voor. Samen met Emmanuel zoekt ze naar oplossingen voor de uitdagingen die op hun pad komen.
"Wanneer er een probleem is en je vindt samen een oplossing, geeft dat ook weer nieuwe energie."
Dat past ook bij hoe ze het boerenleven ziet. Hard werken hoort erbij, maar het voelt voor haar niet als een verplichting.
"Het is druk en soms zwaar, maar het voelt niet als moeten of presteren. Het is echt een manier van leven."

Slimmer werken in plaats van sterker zijn
Volgens Pauline zijn vrouwen vandaag steeds zichtbaarder in de landbouw. Niet alleen op landbouwbedrijven, maar ook als adviseur, vertegenwoordiger en specialist binnen de sector. Een ontwikkeling die ze alleen maar toejuicht.
Een misvatting die ze graag wil doorbreken, is dat vrouwen niet sterk genoeg zouden zijn voor het werk.
"Je hoeft niet de sterkste te zijn. Door dingen slim aan te pakken kom je vaak veel verder dan door alleen maar kracht te gebruiken."
Voor jonge vrouwen die een toekomst in de landbouw overwegen, heeft ze een duidelijk advies.
"Wees jezelf, durf vragen te stellen en durf je mening te geven. Vaak kijken vrouwen kritischer naar dingen en juist daardoor kan onze mening heel waardevol zijn."
En als ze haar jongere zelf nog één boodschap mocht meegeven?
"Niet twijfelen. Gewoon doen."

Technologie als sleutel voor de toekomst
Als Pauline naar de toekomst kijkt, wordt ze enthousiast van de ontwikkelingen binnen de sector. Vooral de technologische vooruitgang spreekt haar aan.
Ze hoopt dat nieuwe technologieën het werk verder zullen verlichten, zodat er meer tijd overblijft voor wat echt belangrijk is: diergezondheid en dierenwelzijn.
Ook hoopt ze dat steeds meer vrouwen hun weg naar de landbouw vinden.
"Ik hoop dat de rol van vrouwen alleen maar groter wordt."
Gezin centraal
Wanneer Pauline niet op de boerderij of in de winkel bezig is, draait alles om haar gezin. Samen met Emmanuel en de kinderen haalt ze graag alles uit hun vrije tijd.
Misschien is dat wel de rode draad in haar verhaal: een melkveebedrijf runnen, nieuwe producten ontwikkelen, drie kinderen opvoeden en ondertussen blijven zoeken naar verbetering. Niet omdat het moet, maar omdat het bij haar past.
