Kim van den Elsen: “Het is niet alleen werk, maar een manier van leven”

Vrouw in de agrarische sector
Ontmoet Kim van den Elsen
Functie: Boerin bij melkveebedrijf De Zandslagen en bijlesdocent
Drijfveer: Liefde voor dieren en blijven ontwikkelen
Waar ze energie van krijgt: Kalveren, jongvee en verbinding met mensen
Mythe die ze wil ontkrachten: Dat boeren alleen economisch denken
Tip voor jonge vrouwen: Blijf jezelf en besef dat het een manier van leven is
Kim is klant bij Jan Peters en Zonen, DeLaval dealer in Dreumel.
Van de stad naar het boerenleven
“Wie tien jaar geleden tegen de ‘stadse’ ik uit Eindhoven had gezegd dat ik vandaag de dag een melkveebedrijf zou runnen, had ik waarschijnlijk vragend aangekeken,” vertelt Kim. Ze groeide op in Eindhoven, met een liefde voor paarden en het platteland, maar de melkveehouderij was voor haar nog een wereld die ze moest ontdekken.
Die kennismaking kwam via Peter Jan. Of zoals Kim het zelf nuchter zegt: “Je komt een boer tegen tijdens het stappen. De koeien komen niet naar Eindhoven, andersom gaat wel.” Via hem kreeg ze een ander beeld van de melkveehouderij dan het beeld dat vaak in de media naar voren komt: een beeld van passie, liefde voor dieren en de dagelijkse realiteit achter het boerenbedrijf.
Langzaam groeide ze in het bedrijf en in het leven dat daarbij hoort. Inmiddels zijn Kim en Peter Jan 2,5 jaar na de overname volop bezig om hun eigen visie verder vorm te geven. Twee visies die samenkomen in één bedrijf, met veel passie en liefde voor dieren.

Meer dan alleen melk produceren
Wat Kim in de melkveehouderij ontdekte, is dat het werk veel verder gaat dan productie. “Velen denken bij melkvee aan productie, maar ik zie iets heel anders: passie,” vertelt ze. Als dierenliefhebber viel haar vooral op hoe elk dier in de stal een individu is, met een eigen karakter, eigen nukken en eigen behoeftes.
Juist die individuele aandacht maakt het werk voor haar bijzonder. Binnen het bedrijf richt Kim zich onder andere op de kalveren en het jongvee. Dieren verzorgen, goed naar ze kijken en blijven zoeken naar manieren om het werk verder te ontwikkelen: dat is voor haar een belangrijk onderdeel van het boerenleven. Daarbij denkt ze aan efficiënt werken, dierwelzijn en de manier waarop je het verhaal van de boerderij kunt delen via social media.

De boerin als vliegende keep
Een gemiddelde dag op het bedrijf laat zich niet makkelijk in één schema vangen. Kim noemt zichzelf de “vliegende keep” van het bedrijf. Ze combineert de zorg voor hun twee zoontjes, het huishouden, haar werk als bijlesdocent en haar taken op de boerderij.
Naast haar werk op het bedrijf geeft ze 15 uur per week bijles aan kinderen. Die combinatie is uitdagend, maar het geeft haar ook voldoening om alles draaiende te houden. De boerderij, het gezin, haar werk met kinderen en de dieren lopen in het dagelijks leven voortdurend door elkaar heen.
Haar favoriete moment op de boerderij is juist het moment waarop alles tot rust komt: ’s avonds, als alles klaar is en de rust er is. Een klein moment, maar wel eentje dat veel zegt over het leven op een melkveebedrijf. Het werk stopt niet vanzelf, maar juist daarom voelt zo’n rustig moment extra waardevol.
Boeren Rossummer: van de bron naar de winkel
Omdat Kim niet is opgegroeid in de sector, kijkt ze met een frisse blik naar de melkveehouderij. Ze vindt het belangrijk om de brug te slaan tussen boer en burger. Niet alleen door uit te leggen wat er op een melkveebedrijf gebeurt, maar ook door mensen het zelf te laten zien en beleven.
Die gedachte komt sterk terug in Boeren Rossummer, de eigen merknaam waaronder producten van het bedrijf een plek krijgen. Waarom zouden ze hun eigen melk niet omzetten naar ambachtelijke producten die mensen direct kunnen herleiden tot de bron? Inmiddels doen ze dat met onder meer rundvlees, kaas, smeerkaas en ijs. Voor klanten is daardoor transparant waar hun eten vandaan komt.
Ook via social media en open dagen laten Kim en Peter Jan zien wie ze zijn. Via @dezandslagen op Facebook en Instagram nemen ze mensen mee in hun verhaal. Daarnaast organiseerden ze een open boerderijdag op 14 juni, waarbij lokale ondernemers met streekproducten samenkwamen op het erf. Voor Kim is dat precies waar verbinding om draait: een plek creëren waar mensen de boerderij, het product en de gemeenschap dichter bij elkaar brengen.

Denken in oplossingen
Wat Kim motiveert op uitdagende dagen, is blijven zoeken naar mogelijkheden. In haar antwoorden komt dat steeds terug: denken in oplossingen, blijven kijken naar ontwikkeling en niet blijven hangen in wat lastig is. Ook als er onzekerheden op het pad komen, blijft ze liever kijken naar wat wél kan.
Die houding past bij hoe zij de toekomst van de melkveehouderij ziet. Voor haar draait het om blijven ontwikkelen, ondanks de onzekerheden die bij het boerenbedrijf horen. Het is een sector waarin veel op ondernemers afkomt, maar waarin volgens Kim ook ruimte blijft voor creativiteit, verbetering en nieuwe manieren om het verhaal van de boerderij te vertellen.
De kracht van de boerin
Wat betekent het voor Kim om vandaag de dag vrouw in de landbouw te zijn? Ze ziet dat de rol van vrouwen in deze “mannenwereld” steeds meer wordt gezien en geaccepteerd. Tegelijk benadrukt ze dat je in het begin niet te bang moet zijn om je stem te laten horen. Door er te zijn, mee te doen en zichtbaar te zijn, word je volgens haar ook als boerin in het veld gezien.
Voor Kim vullen mannen en vrouwen elkaar aan. Vrouwen hebben hun eigen kwaliteiten, net als mannen. Juist die combinatie zorgt op hun bedrijf voor het totaalplaatje. De kracht van de boerin zit voor haar in het slaan van bruggen: tussen stal en maatschappij, tussen traditie en creatieve vernieuwing, en tussen de zorg voor het gezin en de zorg voor de dieren.
Haar advies aan jonge vrouwen die een toekomst in de landbouw overwegen is helder: blijf jezelf, blijf communiceren en realiseer je dat het geen 9-tot-5-baan is. “Het is niet alleen werk, maar een manier van leven die bij je moet passen.”

Liefde voor dieren, niet alleen economie
Een misvatting over de landbouw die Kim graag wil ontkrachten, is dat boeren alleen vanuit economisch oogpunt handelen. In haar woorden draait het boerenvak juist om liefde voor dieren en liefde voor het vak.
Dat is misschien wel de rode draad in haar verhaal. Kim kwam niet uit de melkveehouderij, maar vond er wel haar plek. Niet omdat het altijd makkelijk is, maar omdat het leven op de boerderij bij haar is gaan passen. Met dieren om voor te zorgen, een gezin om mee te bouwen, een bedrijf om verder te ontwikkelen en een verhaal om te delen met de wereld om hen heen.
